พี่ชา...
อามมีอะไรอยากให้พี่อ่านจนจบครับ
ไม่ต้องรีบตอบนะครับ แค่อยากให้พี่ค่อย ๆ อ่านเรื่องของเราจนถึงหน้าสุดท้าย
ก่อนที่เราจะรู้จักกัน...
ก่อนหน้านั้น อามกับพี่ชาเป็นเพียงคนสองคน ที่ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าวันหนึ่ง ชีวิตของเราจะเดินมาเจอกัน
เราไม่ได้รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ไม่ได้เติบโตมาด้วยกัน ไม่ได้มีใครแนะนำให้รู้จักกันตั้งแต่แรก
แต่วันหนึ่ง... โชคชะตาก็พาเรามาเจอกัน
จากคนแปลกหน้า
กลายเป็นคนที่คุยกันทุกวัน
ตอนแรกเราอาจไม่ได้รู้เลยว่า อีกคนจะกลายมาเป็นคนสำคัญแค่ไหน
จากการพูดคุยธรรมดา ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นการถามว่า วันนี้เป็นยังไง ทำอะไรอยู่ กินข้าวหรือยัง ทำงานเหนื่อยไหม
จากที่ไม่รู้จักกัน ค่อย ๆ กลายเป็นคนที่อยู่ในชีวิตของกันและกันทุกวัน
แล้วอามก็ได้รู้ว่า...
เราสองคนไม่ได้เหมือนกันทุกอย่างเลยครับ
ฝั่งอาม
- รักหนัก คิดเยอะ
- ใส่ใจรายละเอียด
- อยากรู้ว่าพี่ทำอะไรอยู่
- บางครั้งก็อยากเจอ
- อยากคุย อยากอยู่ใกล้ ๆ
ฝั่งพี่ชา
- รักแบบนิ่ง ๆ
- ดูแลด้วยการกระทำ
- เป็นผู้ใหญ่ มีความรับผิดชอบ
- บางครั้งไม่ได้พูดเยอะ
- แต่ก็ยังดูแลกันเสมอ
อามเคยคิดมากกับเรื่องของเรา
ในหลาย ๆ เรื่องเหมือนกันครับ...
“บางคำถามอามไม่ได้ถามเพราะไม่รักพี่นะครับ อามถามเพราะอามรักมาก และบางครั้ง...อามก็กลัวว่าจะรักอยู่ฝ่ายเดียว”
แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา... พี่ก็ยังอยู่ตรงนี้
แล้วอามก็เริ่มเข้าใจว่า...
ความรักไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกอย่าง
พี่ชาอาจไม่ได้แสดงความรักแบบเดียวกับอาม ไม่ได้พูดทุกอย่างเหมือนอาม หรือต้องการคุยตลอดเวลาเหมือนอาม
แต่การที่พี่ดูแล การที่พี่ถามไถ่ การที่พี่ให้พื้นที่ และการที่พี่พาอามเข้าไปอยู่ในชีวิตของพี่ มันก็เป็นภาษารักในแบบของพี่เหมือนกัน
ความทรงจำเล็ก ๆ ของเรา
เรื่องราวที่เราต่างเดินร่วมกันมา...
“เรื่องราวของเราอาจไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่วันนี้มันเป็นเรื่องราวที่อามอยากรักษาไว้มากที่สุดครับ”
เราทะเลาะกันได้ครับ
เราสองคนอาจคิดไม่เหมือนกัน พูดกันไม่รู้เรื่องบ้าง หรือทะเลาะกันบ้างก็ไม่เป็นไรนะครับ
ให้มันเป็นสีสันของคนสองคนที่กำลังเรียนรู้กันและกัน
จริง ๆ แล้ว...
เราเป็นแฟนกันอยู่แล้วหรือเปล่า?
เราดูแลกันเหมือนแฟน คิดถึงกันเหมือนแฟน อยู่ด้วยกันเหมือนแฟน และมีความห่วงใยให้กันเหมือนแฟน
แต่เราสองคนไม่เคยมีวันที่นั่งลงแล้วพูดว่า “ตกลงเราเป็นแฟนกันนะ”
บางทีเราอาจเข้าใจกันทั้งสองฝ่ายว่าเราเป็นแฟนกันแล้ว...
อามไม่ได้อยากได้คำสัญญา
ที่ผูกมัดหรือเป็นภาระให้พี่
อามไม่ได้อยากให้พี่ต้องสัญญาว่าเราจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง หรือทำให้คำว่าแฟนกลายเป็นภาระหนักอึ้ง
อามแค่อยากให้เราสองคน... เลือกกันในวันนี้
จดหมายจากอาม
อามเขียนสิ่งนี้จากใจจริง ๆ นะครับ
✉️ กดเพื่อเปิดอ่านจดหมาย
ถึงพี่ชา...
ขอบคุณนะครับ ที่วันหนึ่งเราได้เจอกัน
ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตอาม ขอบคุณสำหรับทุกคำสอน ทุกคำเตือน ทุกครั้งที่ดูแล ทุกครั้งที่ถามว่าไหวไหม ทุกมื้อที่เราได้นั่งกินด้วยกัน ทุกครั้งที่เราได้กอดกัน และทุกความทรงจำเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
อามอาจเป็นคนคิดเยอะ อาจรักหนักไปบ้าง หรือมีบางวันที่อามทำให้พี่เหนื่อย
แต่สิ่งหนึ่งที่อามมั่นใจคือ อามไม่ได้เข้ามาในชีวิตพี่เพื่อผ่านมาแล้วผ่านไป...
อามอยากเดินไปกับพี่ครับ ❤️
พี่ชา...
อามคิดอยู่นานมากว่า ควรพูดคำนี้ด้วยวิธีไหนดี
สุดท้ายอามคิดว่า ถ้าเราจะเริ่มต้นอะไรที่สำคัญ มันก็ควรเริ่มด้วยความจริงใจที่สุดครับ
พี่ชา...
เป็นแฟนกับอาม
อย่างเป็นทางการนะครับ ❤️
ไม่ใช่เพราะที่ผ่านมาเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่เพราะอามอยากให้วันนี้เป็นวันที่เราสองคนเลือกกันด้วยคำพูดของเราเองครับ
อามไม่ได้สัญญาว่าทุกวันจะสมบูรณ์แบบ แต่อามสัญญาว่าถ้าวันไหนมีเรื่องให้ต้องปรับตัว อามจะพยายามเรียนรู้พี่ และจะไม่ปล่อยให้ความรักกลายเป็นการแข่งขันว่าใครรักมากกว่าใคร
รักของอาม ไม่ใช่คำผูกตายครับ... มันคือคำสัญญาว่าตราบใดที่เรายังเลือกกัน อามจะดูแลความรักนี้ให้ดีที่สุด